پس از تحریم

سلام

تحریمها برداشته شدن

تا اعتماد بین المللی جلب بشه، مدتی طول میکشه

دو تا سناریو به نظر من پیش میاد

اول: شرکتهای خارجی سرازیر میشن به بازار

با سرعت تمام شروع میکنند به سهم گیری

با توجه به اینکه ما اشتیاق شدیدی به اجناس و برندهای خارجی داریم (حتی برندهای دست چندم ترک و تایوان و اندونزی رو بهتر از بهترین برندهای خودمون میدونیم) یه استاپ بزرگ برای شرکتها و برندهای ایرانی ایجاد میشه.

ناگهان کارکنان هم به دلیل همون فرهنگ غرب دوستی، شروع میکنند به مهاجرت به سمت شرکتهای خارجی و تازه وارد. با توجه به اینکه هزینه حقوق و دستمزد اون شرکت خارجی در ایران، در مقابل کشور مادر کمتر خواهد بود، حقوقهای خوب و بالایی نسبت به وضعیت فعلی شرکتها پرداخت میشه که در نتیجه این اتفاق باعث میشه که موج حرکت ، بسیار تشدید بشه.

شرکتهای داخلی از دو طرف محیط خارجی و محیط داخلی تحت فشار قرار میگیرند.

حالا دو راه دارند:

یا برندشون رو بفروشند به خارجیه، یا اینکه از دور خارج بشن

اتفاق دیگه اینه که شرکتهای خارجی به دلیل اینکه هنوز رتبه اعتباری ایران ترقی پیدا نکرده، صبر میکنند

صبر میکنند تا ببینند که چه اتفاقی میفته

پس یه زمان دیگه ایجاد میشه برای شرکتهای داخلی که خودشون رو بیشتر آماده کنند

یعنی برن سراغ محصولات جدید با بسته بندی های جدید و شکیل و نامهای مشابه خارجی ها

در زمینه کارکنان هم تلاش کنند که اوضاع رو بهبود بدن و با دادن وامهای طولانی مدت و مسائلی شبیه اون، وابستگی کارکنان به شرکت رو ایجاد کنند و بخشی از اشتباهاتی که تا کنون داشته اند رو جبران کنند.

و احتمالاً  اولین فعالیت شرکتهای محتاط خارجی و سرمایه خارجی این خواهد بود که از داخل کشور، اقدام به یارگیری و شراکت کنند.

چون بازار ما ، متفاوت از سایر بازارهاست.

حالا این یارگیری ها هم یه سری اتفاقات رو به دنبال خواهد داشت.

ماجرای بیمه های خصوصی و بانکهای خصوصی در کشور رو کاملاً یادم هست.

قرار بود ایجاد بیمه های خصوصی باعث رشد، اعتلاء و پیشرفت صنعت بیمه بشه.

قرار بود این بیمه ها، برن و تکنولوژی و فرهنگ جدید رو بیارن

اتفاقی که افتاد خیلی جالب بود. بیمه های خصوصی تلاش کردند که بازنشسته های شرکتهای بیمه دولتی رو جذب کنند.

با حقوق های بالا، کارمندان شرکتهای بیمه دولتی رو جذب کردند. نتیجه این شد که سیستم کرخت و سست دولتی، عیناً در بیمه های خصوصی که قراربود چابک و سریع باشند، پیاده شد.

یعنی انگار نه انگار که خانی آمد و خانی رفت.آب از آب تکون نخورد.

پس اگه شرکتها و برندهای خارجی بخوان بیان و فرهنگ کاری خودشون رو نیارند، برنده نهایی شرکتهای ایرانی خواهند بود. زیرا اونها قراره در زمینی بازی کنند که ما توش حرفه ای هستیم و زیر و بمش رو میدونیم

 

حالا کدوم سناریو اتفاق میفته یا ممکنه اتفاق دیگه ای حادث بشه؟

من بهرنگ بینش هستم طراح سیستمهای هوش تجاری و داشبوردهای مدیریتی تخصص اصلی من طراحی برای شرکتهای پخش و توزیع و فروش است

دیدگاهی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلد های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

10 + دو =